Column van Bas Haring
in de Volkskrant van 3 maart 2007
Laminaat liegt: plastic met een fotokopie van hout
Ik ben op zoek naar een nieuwe vloer in mijn huis. Een echte eiken vloer. Nep-eiken komt er bij mij niet in. Vrienden proberen me nog aan het laminaat te krijgen, maar laminaat is volgens mij een van de grote vergissingen van deze tijd.
Een tijd die overigens wel al een jaar of twintig duurt. Maar ooit zal het zover komen dat men en masse het laminaat uit onze huizen sloopt zoals men ook gedaan heeft met de schrootjesplafonds.
Laminaat is 'fout' materiaal. Ik hou van materiaal. Heeft u weleens de gordijntjes in de TGV bekeken? Die zijn gemaakt van het meest fantastische materiaal. Een superkwaliteit wol. Ik moet er altijd even aan voelen. Honderden mensen zitten in zo'n trein, uren per dag, open dicht, open dicht, en toch blijven de gordijntjes mooi van vorm; vallen ze netjes naar beneden en zie je - ook na jaren - geen sporen van slijtage.
Wat een geweldig spul!
'Hardweefsel', ook al zo mooi. Dat is het materiaal waar blokken en katrollen op zeilboten van zijn gemaakt. Het lijkt een soort formica, maar dan versterkt met vezel. Het ziet er klassiek, haast natuurlijk uit, maar heeft duidelijk de optimale eigenschappen van een kunstof: degelijk, slijtvast, zeewaterbestendig.
Iets dergelijks staat ook in mijn sloot. Zware palen die ik zelf de blubber in geslagen heb. Als beschoeiing. Angelim Vermelho, zo heet het materiaal. Superhomogeen hout dat zwaarder is dan water en dat gegarandeerd dertig jaar in het water kan staan zonder te gaan rotten. Een wonderkunststof die vanzelf groeit.
Ik weet niet hoe u dit leest, 'Ach een column, die vent die lult wel vaker ...' maar ik meen oprecht dat ik een soort van naar-adem-hap emotie ervaar als ik mooie, goede, oprechte materialen zie - of er even aan mag voelen.
Een laatste voorbeeld nog: het touwtje aan mijn mobiele telefoon. Ik denk 'Dyneema'. Sterk, licht, slijtvast. Misschien heeft u ook wel zo'n touwtje: zo'n touwtje dat veels te licht is voor zijn sterkte en absoluut niet rekt. Of, allerlaatste voorbeeld, Fisher Price. Prachtig materiaal toch?
Ik hou van materiaal. Maar waarom dan niet van laminaat? Wat is daar mis mee dan?
 een vloer van echt grenen |
Laminaat liegt, dat heb ik erop tegen. Plastic met een fotokopie van hout, dat is wat laminaat is. Als u goed kijkt,, kunt u de rasterpuntjes van het drukwerk nog zien. Waarom hebben ze er geen andere foto op gedrukt? Vraag ik me dan af. Waarom moet laminaat doen alsof het hout is, in plaats van sinasappelschil of kaas?
Het is alsof het spul weet dat het andere spul beter is. Maar dat is juist precies niet zo. Had laminaat maar eerlijk voor zichzelf uitgekomen, dan had ik het wellicht overwogen. Of als de onderkant er leuker uitzag. Niet saai grijs, maar fel groen of rood, dan had ik het op z'n kop kunnen leggen.
Er is niets mis met laminaat. Maar het moet niet doen alsof het geen laminaat is. Eerlijk uitkomen voor jezelf. Daar ga ik voor. En dat ligt bij mij straks op de vloer.
Volkskrant 3 maart 2007